مقدمهء ويراستار در زبان و ادبيّات دينى مسلمانان ، نگاشته‌هايى گرانسنگ و فراوان دربارهء قرآن مجيد بر جا مانده است . بىگمان ، در هيچ زمينه‌اى از پژوهشهاى اسلامى ، به اندازه‌اى كه دانشمندان و انديشمندان مسلمان در اين باره كتاب و رساله نوشته‌اند ، چيزى نگارش نيافته است . گذشته از جايگاه ويژه و برجسته‌اى كه قرآن و قرآن‌پژوهى در جامعهء مسلمانان داشته است ؛ قرآن ، پيوسته به عنوان نخستين و مهمترين منبع حقوق اسلامى از يك سو ، و قانون اساسى اسلام از ديگر سو ، مورد نظر بوده است . به سخن ديگر ، قرآن در دو رشتهء حقوق خصوصى و حقوق عمومى براى پيروان خويش منبع اصلى و آغازين دستورها ، راه‌كارها ، راهبردها و هنجارها بوده است . بدين گونه ، گرانمايه‌ترين و بهامندترين پژوهشها و كوششها در رشتهء قرآن و قرآن شناسى انجام گرفته است . در روزگار پيامبر اسلام ( ص ) كمتر پيش مىآمد كه مسلمانان به هنگام فروماندن از درك و برداشت درست از آيه‌هاى قرآنى با دشوارى و پيچيدگى و ابهام روبه‌رو شوند . شخص پيامبر ( ص ) كليد گشايش و زدايش هرگونه ابهام و ايهام از زبان وحى بود . هرگاه پيروان پيامبر پاك‌انديش از درك ژرف و دانستن درست آيه‌اى فرومىماندند به ايشان رومىآوردند و هرچه مىخواستند مىپرسيدند و بىدرنگ پاسخ خشنود كننده و خردورزانه مىشنيدند . براى نمونه ، عدى بن حاتم از پيامبر